Η Συστημική Σχεδίαση συνδυάζει Συστημική και Σχεδιαστική Σκέψη και Πρακτική για την ανάπτυξη και εφαρμογή γνώσης αναφορικά με το ρόλο της Σχεδίασης (τόσο ως διεργασία / διαδικασία όσο και ως αποτέλεσμα) στοχεύοντας στην αντιμετώπιση πολύπλοκων και αλληλοσυνδεόμενων θεμάτων με ένα ολιστικά αποτελεσματικό και βιώσιμο τρόπο που θα δημιουργήσει ουσιαστικά νέα (συστημική) αλλαγή μέσα στην κοινωνία.

Η ολοένα και πιο προφανής αύξηση της πολυπλοκότητας των κοινωνικό-τεχνικών και κοινωνικό-πολιτισμικών οίκο-συστημάτων και οργανώσεων που μας περιβάλλουν επηρεάζει ποικιλοτρόπως τον προσδιορισμό, τη δημιουργία και την ανάπτυξή τους ως αποτελέσματα Σχεδίασης. Ως εκ τούτου, η διερεύνηση της ανάδυσης και εξέλιξης των διαφόρων μορφών πολυπλοκότητας όπως αυτές απαντώνται στον φυσικό, κοινωνικό-τεχνικό, και πολιτισμικό μας κόσμο είναι θεμελιώδης για την κατανόηση της Σχεδίασης και την εφαρμογή κατάλληλων σχεδιαστικών παρεμβάσεων στις αντίστοιχες οργανώσεις, οικοσυστήματα και κοινωνίες. Πιο συγκεκριμένα, η κατανόηση και σχεδίαση πολύπλοκων κοινωνικό-τεχνικών και κοινωνικο-πολιτισμικών οίκο-συστημάτων απαιτεί την απόκτηση οριζόντιας, ολιστικά και συστημικά αναλυτικής και συνάμα συνθετικής γνωστικής πλατφόρμας.

Το γεγονός αυτό οδηγεί στην τρίτη κατεύθυνση η οποία, εκτός των άλλων, κατευθύνει την ομογενοποίηση της γνώσης που απαιτεί η διαχείριση του κύκλου ζωής της Σχεδίασης. Συστημικές θεωρίες, μεθοδολογίες, και διαδικασίες διερεύνησης, σύλληψης, κατανόησης, ανάλυσης, και σχεδίασης παρεμβάσεων στα πολύπλοκα κοινωνικό-τεχνικά και πολιτισμικά οικοσυστήματα ‘μεταφέρονται’ και ‘παραδίδονται’ στους φοιτητές για την αντιμετώπιση των γενικών ερωτήσεων του ‘τι, γιατί, πώς, πότε, για ποιόν σχεδιάζω’, αλλά και με ποιόν τρόπο διαχειρίζομαι την επί της αρχής αβεβαιότητα της δυναμικά εξελισσόμενης κοινωνικο-τεχνικής και πολιτισμικής αλλαγής στα διάφορα επίπεδα της πολυπλοκότητάς της.